حالا تا دیروز فرق گوشتکوبیده* و خسرو شکیبایی** نمیدونستنا، الان هی مرثیه*** مینویسن، هی سند تو آل**** میکنن، هی ناخن ***** تو چششون میکنن، هی خودشونو جر****** میدن.
پ.ن: اگه واستون مهم بود وقتی زنده بود یه چیزی مینوشتین. کسی که مرده این چیزا یه چه دردش میخوره؟
*: از کوبیدن مخلفات آبگوشت به دست میآید و با ترشی و سبری و دوغ و نان تافتون صرف میشود.
** : بازیگری که مثل اینکه که مرده.
*** : چیزی که وبلاگنویسها منتظرند تا یک نفر بمیرد و آن را بنویسند. نوعی موج سواری، جو زدگی…
****: فرستادن یک جفنگ برای دیگران. با اسپم فرق دارد.
***** : چیزی که فکر 90٪ حجم مغز زنان ایرانی به آن اختصاص دارد.
****** : انجام دادن کارهای غیر محال برای رفع تنوع که مورد جلب توجه قرار بگیرند.




7 comments
Comments feed for this article
07.19 2008 روی 6:02 ب.ظ
Atousa
به غیر از عنوان پست و توضیح ناخن با بقیه اش موافقم.
07.19 2008 روی 8:14 ب.ظ
Melpomene.
یارو میمیرد که چشمه مرثیه نویسی ملت بار دیگر گشاد شود. ما گول نمیخوریم. وختی مرد ،دیگر مرده. حالا فردا پس فردا کتاب شعرش در میاد. دوسه تا نسخه صوتی پخش نشده اش تو بازار میاد. دیگه تو تاکسیام میشنویش. باور کن.
اینایی که گفتی رو راس گفتی واقعا. اما شما از زن ایرانی (یا کلا زن،) هیچی نمیدونی.والا!با اون توضیح ناخناشون
07.20 2008 روی 11:46 ق.ظ
سالومه شایگان
اصلا گور باباش که مرد ! نه ؟!
07.20 2008 روی 4:24 ب.ظ
اصلا به تو چه؟!
چه خشن!!
خدا رو شکر که من چیزی ننوشته بودم.D:
07.21 2008 روی 8:51 ق.ظ
amene
ما مرده پرستان جو زده ايم
07.22 2008 روی 8:03 ق.ظ
shakiba
D; D; حالا تو خودتو ناراحت نكن…اونا هم بچگي كردن يه چيزي نوشتن ديگهD;
07.25 2008 روی 1:34 ب.ظ
ناردونه
مثلاینکه تو حالا هم تفاوتشون رو نمیدونی. خسرو خاطرهی مانای سینمای دههی هفتاد بود همون سالها که تو دلت گاهی براشون تنگ میشه- خسرو رو اتفاقاً خیلی از مردم که سینمارو نمیفهمند، میشناختند و میستودند. خسرو نیازی نداشت بمیره تا محبوب خلق بشه- اگه خیلی آدما وبلاگهاشونو با نوشتن راجع بهش سیاهِ بیجهت کردند تو هم اینجا رو با نوشتن راجعبه اون وبلاگنویسها پر کردی.. یکی برای مطرح کردن خودش از مَرد مرده مایه میگذاره دیگری هم برای اینکه خودش رو از تودهی مردم متفاوت جلوه بده اینکارو میکنه-