(شما از وسط یک مکالمه وارد شدید)
(روز/شب-داخلی/خارجی این مکالمه ابدی است و همیشه یک گوشه دنیا اتفاق می‌افتد)
-(فرد بی‌خدا با قدرت ) بین من‌ می‌گم خدا وجود نداره!
-( فرد با خدا با لحنی دلسوزانه) آخه عزیزم مگه می‌شه؟ خدا چیزیه که همه چیز اونو اثبات می‌کنن! عقل، منطق، فطرت انسان… اصلاً خدا یک نیازه.
-!!!
- ( با قیافه‌ای بسیار منطقی) ببین من الان برات ثابت می‌کنم. تو می‌تونی تصور کنی جهان آفریننده‌ایی نداشته باشه؟ خود به خود به وجود اومده باشه؟
- (بی‌حوصله) خوب! چی‌می‌خوای بگی؟
- (با حوصله)هر چیزی آفریننده‌ایی داره، دلیلی داره…
- (عصبانی) چه نتیجه‌ایی می‌خوای بگیری؟
- ( با قیافه‌ایی ابلهانه)حتی خیلی از چیز‌هایی که تو دور و برت می‌بینی آفریننده/دلیل داره!
- ( در حالی که موهایش را می‌کند)مرتیکه … تو مارو … نتیجتو بگو!
(بنا به دلایل امنیتی، تربیتی،ارشادی، اسلامی و بشر دوستانه چند سطر این وسط حذف شد)
-(سرشار از پیروزی و منطق) آفریینده این دنیا هم خداست!
-(با قیافه‌ایی که انگار تازه حقیقتی را کشف کرده)
!!!!
من چرا تا الان نفهمی‌ده بودم؟
یعنی من یک عمر در جهالت بودم و تو منو روشن کردی؟
دستت درد نکنه من قانع شدم.
برم نماز بخونم…

حتماً آن دسته از افرادی که به خدا ایمان ندارند و یا حتی وجودش را منکر می‌شوند تا به حال با دینداران بحث کرده‌اند. و با برهان‌هایی روبرو شدند که به ظاهر درست هستند، اما فرد خداناباور می‌داند و حس می‌کند که این برهان‌ها غلط هستند اما توانایی رد آنها را ندارد. برهان بالا هم یکی از این برهان‌هاست. این‌برهان،(برهان علیت) برهان خیلی ساده‌ایی است و بسیار کاربرد دارد. اما بسیار راحت می‌شود ردش کرد.
ما همیشه عادت داریم چیزها علت داشته باشند. و این را به همه چیز تسری می‌دهیم و برای اثبات چیزی استفاده می‌کنیم که علتی ندارد.یعنی از این برهان برای اثبات ناقضش استفاده می‌کنیم. ما به نوعی برای فرار از تسلسل علل به چیزی به نام خدا پناه می‌بریم که اگر علتی داشته باشد دیگر خدا نیست، چون ان علت خداست. و اگر علتی نداشته باشد، یعنی چیز‌هایی هم هستند که بدون علت می‌توانند باشند. یکی از فرض‌های نهفته در این برهان هم تسری بخش بودن علت دار بودن چیز‌هاست( یا همان جهان شمول بودن علیت).

این چیزی است که به ذهن من رسید و شاید هم غلط باشد. امیدوارم نظرات شما را در این مورد بخوانم.