آقا ما تصمیم گرفتیم برگردیم! ان هم به همین زودی… می‌دونید من طاقت ناراحتی دوستان رو ندارم!! خوب شنیدم کار چند نفر به بیمارستان رسید و این حرف‌ها! به هر حال من فدای تک تکتون بشم که این همه تر تر اشک ریختید در فراق (فراغ) من. اون دوستانی که اینجا کامنت گذاشتن ما را بسی خوشحال کردن و بقیه هم ما را بسی مشعوف کردند که چیزی اینجا ننوشتن. به هر حال من دوباره اومدم!! گریه شوق در کنید و نماز شکر به کمرتون بزنید.

پ.ن: در این چند روزی که نبودیم (حالا مگه همش چند روز بود؟) آمار بازدید کننده‌ها بیش تر از مواقع بودن بود. پس بر آن شدیم که ننویسیم تا آمارمان زیاد بشود.

پ.ن 2: در این مدت مستر کلی هوای ما را داشت!

پ.ن 3:برای فوق هم نمی‌خوانیم!